7 jaar…en 15 jaar later

“Hé Nick”

“O, hallo juf”

“Wat leuk om jou te zien!”

“Vindt u? Uw collega zei net dat ik een lastige leerling was!”

Ik moet even slikken, hoe kan dit nu gezegd worden. ‘Ik vind jou lastig’, welke boodschap heeft hij vroeger en nu weer gekregen.

Ik ben op de reünie van mijn eerste school waar ik met veel zin mijn loopbaan startte.

Lastig

Nick, 7 jaar oud, kwam bij mij in groep 4. Onrustig, tegendraads, weinig motivatie, uit op kattenkwaad, werkhouding twijfelachtig. Zijn hele houding straalde uit dat hij overal zou willen zijn behalve op school. En dat was moeilijk voor mij! Ongetwijfeld heb ik ook even gedacht dat hij lastig was, misschien heb ik me ook wel afgevraagd waarom net hij bij mij in de groep moest komen.

Confrontatie

Want Nick zijn houding zei ook alles over mijn kindbeeld. Ik was een braaf schoolmeisje geweest, wat de juf zei deed ik zonder nadenken, want dat was goed. School vond ik fantastisch want ik was leergierig en gek op het spelen met andere kinderen. ‘The place to be’ was het voor mij. Nooit had ik me afgevraagd of ik wel het juiste leerde, het kwam niet in mij op dat er ook andere plekken waren waar het veel leuker zou kunnen zijn. Nooit geleerd om kritisch in de wereld te staan.

Ik werd door Nick geconfronteerd met een andere invalshoek, het schudde aan mijn schoolbeeld.

Uitdaging

Dat was toen hard werken voor mij! Want hoe kon ik er nu voor zorgen dat Nick zich wel fijn voelde op school? Welk schoolwerk zou hij nu wel leuk kunnen vinden? Hoe zou hij betrokken kunnen raken?

“Lastig?” zeg ik tegen hem. “Zo kan je het ook zien, maar ik vond je een uitdaging! Want doordat jij het saai vond en je verveelde, ben ik op zoek gegaan naar andere manieren waarop jij leerde. Ik heb met je gepraat en veel van je geleerd. En weet je, daar hebben een heleboel kinderen na jou ontzettend veel plezier aan gehad!”

Er breekt een aarzelende lach door en even zie ik weer het onzekere, kwetsbare jongetje wat hij toen was. In de aanval voordat een ander hem zou raken.

Maar nu is hij niet onzeker, hij vertelt over zijn studie en wat zijn toekomstplannen zijn. HR-management studeert hij nu. Hij wil mensen en werkculturen van de hele wereld bij elkaar brengen. Het beste uit verschillende werelden met elkaar verbinden. Op zoek gaan naar nieuwe mogelijkheden. Niet vanachter een bureau op een kantoor, nee dat past niet bij hem. Hij gaat naar kantoren over de hele wereld toe.

Lastig? Phoe…Hij wil een verbindende schakel voor onze wereld zijn!