Wat kinderdromen te maken hebben met staken en de dag van de leraar

‘Zou het kind dat je eens was, geïnspireerd raken door de volwassene die je nu bent.’

In de week van de opvoeding, de dag van de leraar en de onderwijsstaking, denk ik veel aan deze zin van Nic Askew.

Weet jij het nog, toen je kind was.
 Weet je nog waar jij van droomde, van wat je later zou gaan worden?

En, is het gelukt? Ben je dat geworden?
Als je terugkijkt, heb je de essentie van jouw droom te pakken? Van wat je wilde worden?

Mijn droom was om onvergetelijk te worden. Ik heb als kind vaak gedacht; ‘Wacht maar als ik later beroemd ben, dan zie je wie ik echt ben en wat ik allemaal kan’.

Beroemd ben ik niet geworden, onvergetelijk wel. Tenminste voor een mooi aantal mensen. Mensen van wie ik houd, mensen waar ik iets voor heb kunnen betekenen en mensen die mij echt hebben willen leren kennen.

Wat ik toen niet wist en nu wel, is dat dit wederkerig is. Een heleboel mensen zijn voor mij onvergetelijk geworden. Ik draag ze mee, ze praten in mijn hoofd tegen mij. Ik kan ze zo voor me zien. Ik voel soms nog hun aanraking.
Ze zijn deel van mij geworden.

Als ik denk aan opvoeden, dag van de leraar en de onderwijsstaking dan kan de volgende gedachte niet ontbreken;
Werken in het onderwijs is zo veelbetekenend. Je draagt zoveel kinderen, zoveel mensen, zoveel uniekheid met je mee. En je hebt in ieder kind, in ieder mens een deel van jezelf gebracht.
Dat vraagt veel van ons leraren! Veel open mind om het juiste te ontvangen. Veel verantwoording, om het juiste mee te geven.

En daar staan we voor, toch!
 Om als leraar de juiste condities te scheppen. Het is onze taak om als volwassene het kind te inspireren om later te worden waarvan hij nu droomt. Ieder kind willen wij hiervoor de juiste ontwikkeling geven.

Alle reden om leraren te waarderen naar wat ze waard zijn maar ook leraren weer de ruimte te geven om iedere kinderdroom, én die van henzelf, uit te laten komen!